صمیمانه
اگه دنیا بازیچه است زندگی بازی نیست.
زندگی ارزش اونرو داره که با چشم باز و دل آگاه به اون نگاه کنیم و اگه در پی آب هستیم، گرفتار سراب
نشیم.
دل بستن به اندیشه های رویایی و زیستن در عالم خیال، شایسته عاقلان فرزانه نیست.
ما در پی خوشبختی هستیم. همه اونهایی که در اطرافمون زندگی می کنن دنبال سعادتن و میخوان
خوب زندگی کنن.
ولی خوشبختی چیه؟ خوب زیستن کدومه و خوب کیه؟
بعضیا ندونسته زندگی رو به جهنمی سوزان تبدیل می کنن که هیزمش خودشونن. این دوزخ هولناک،
گاهی از یک انحراف یا اشتباه کوچک شروع می شه.
ابتدای آتش فساد یک جرقه است، این جرقه رفته رقته شعله می شه و زندگی به باد می ره. پس باید از
بروز این جرقه بیم داشت...
وقتی چشم به یه دریاچه هوس تبدیل می شه، در اون جز قایق گناه حرکت نمی کنه. زندگی های آلوده
به هوس خرمن خشکیه که جرقه تهاجم فرهنگی در یه لحظه اونرو به آتش می کشه و خاکستر می کنه.
اینجاست که نگاه روشن و زاویه دید صحیح کارسازه.
« کتاب نگاه تا نگاه جواد محدثی، با کمی تغییر»