بیماری لوپوس
بیماری لوپوس اریتماتودس(LE ) ( Lupus erythmatodes) بیماری ژنتیکی و نقص سیستم ایمنی به صورت مولتی فاکتوریال است و بیشتر در زنان شایع است. نقص ایمنی پوست و ارگان های داخلی در این بیماری رخ می دهد ( این بیماری به بافت پیوندی آسیب می رساند که می تواند در هر یک از بافت های کلیه، مغز، قلب، ریه ها و پوست باشد).
رایج ترین نوع لوپوس، ال- ئی- کرونیکوس دسیکوئیدس است که فقط محدود به پوست می شود و اکثرا روی صورت و بینی لکه ای قرمز به شکل پروانه ایجاد می شود.
نوع حاد آن که به ندرت به مرگ می انجامد بیشتر در زنان و در دهه سوم زندگی به ارگان های داخلی مانند کلیه، قلب و مفاصل نیز سرایت می کند. پس از سرایت LE، در خون دفاعی پدیدار شده و علیه سلول های حفاظت کننده و گلبول های موجود در خون اقدام و به نابودی آنها می پردازند. در نتیجه، گلبول های سفید و قرمز خون کاهش می یابد. در این مقطع سلول های ایمنی حاصل از این فعل و انفعالات در جداره رگها رسوب می کنند و در نتیجه در ارگانها دگرگونی ایجاد می شود.
علائم فیزیولوژی
1- شایع ترین شکایت بیماران، آرتریت یا درد مفصلی است که اکثرا مفاصل کوچک گرفتار می شوند
2- بثورات بال پروانه ای روی گونه ها
3- لوپوس دیسکوئید
4- حساسیت به نور
5- زخم های دهانی و فازو فارنژیال
6- پلوریتا- پری کاردیت
7- تشنج یا سایکوز
درمان
آسپرین- داروهای استروئیدی مثل پردنیزولون- داروهای ضدفشار برای کاهش فشار خون- کرم های ضد آفتاب- هیدروکسی کلروکین- در صورت تشنج استفاده از داروهای ضد تشنج